28 oktober 2011

28 oktober 2011

Met de ipad geen foto's, dus een fotoloos blog helaas.
En voor Merel en Carlijn, papa is toch wat vergeten, zijn zonnebril 

Vanmorgen vroeg, het was pas 06.45 uur, stond opa en oma Nol al voor de deur. Oma zou Merel en Carlijn naar school helpen en opa zou ons naar Schiphol brengen. Ook Arno en Miriam kwamen op dat moment binnen en nadat de koffers uit hun auto waren gehaald en bij ons weer in de auto waren gezet zijn Ar en ik de auto van Arno, buiten de blauwe zone bij opa en oma Nol, op het parkeerterrein gaan zetten. Gelukkig was er een plekje vrij en na een wandeling van ongeveer 5 minuten waren we weer terug en klaar om te vertrekken. Toen brak het moeilijkste moment van de vakantie aan, afscheid nemen van Merel en Carlijn. Na een dikke kus, een knuffel en nog veel meer kusjes, konden we vertrekken. Gelukkig stonden ze te zwaaien op het moment dat we wegreden.

De rit naar Schiphol duurde ongeveer 20 minuten en even voor 08.00 uur stonden we bij de balie's van United Airlines. Helaas gingen die pas om 08.15 uur open dus even wachten. We stonden wel vooraan in de rij tenminste 

Klokslag 08.15 uur gingen de balie's open en werden we meteen geholpen. Van de week had ik per ongeluk op mijn iphone op een button gedrukt waardoor we op de waitlist voor een upgrade stonden. kosten 40.000 miles en $1100. ik had getracht dit telefonisch ongedaan te maken maar dat ging niet volgens de mevrouw van United. Ik vertelde dit nu aan de balie medewerkster en vroeg of ze dat ongedaan wilde maken. Normaal niet maar omdat het toch druk was in de businessclass zou ze het wel regelen. Dat even duurde bij elkaar bijna 1 uur omdat degene die het ook daadwerkelijk moest regelen er kennelijk geen kaas van gegeten had. Dit tot woede van de dames achter de balie. Uiteindelijk zitten we op het traject Amsterdam - Chicago weer achter elkaar en op het traject Chicago - Orlando zitten we 2 rijen achter Arno en Miriam. We hebben het maar zo gelaten, uiteindelijk is dat maar een vlucht van max. 2 uur.

Met de nodige boardingkaarten op naar de douane. Wat een drukte, ook dat duurt wel een minuut of 20 maar als ook die hindernis genomen is gaan we naar Bread voor een vers broodje en een kop koffie. Aangezien de koffiemachine vandaag op halve snelheid werkt staat ook hier een rij. Duurt dan alles lang vandaag ??? Maar als we dan alles hebben zoeken we een tafeltje op en genieten van ons 1e rust momentje en genieten we van het broodje en de koffie. Als alles op is volgen we ons ritueel, geld wisselen, boekje en wat te snoepen kopen, toilet en dan richting de gate. Vandaag vertrekken we vanaf gate G7. Als we daar aankomen is het rustig bij de veiligheidscheck, we worden gelijk geholpen. Ja het zijn onze koffers, nee we hebben niets aangenomen van anderen en al lachend wordt er dan gevraag: "Hoe lang gaan jullie deze keer ?"
De stickertjes en hun eigen systeem verraad dat we wel erg vaak naar Amerika vliegen. Dan kunnen we door en lopen we door de bodyscan. Ook hier geen bijzonderheden behalve dat het systeem aangeeft dat Miriam nog iets omheeft. Het was haar ketting. We nemen plaats op een stoel maar kunnen echter gelijk boarden. We lopen het vliegtuig binnen en gaan op 22 en 23 AB zitten, voorin in Economy plus. 

Precies op tijd vertrekken we. Vandaag een meevaller volgens de gezagvoerder, vliegtijd slechts 8 uur en 27 minuten. Direct na opstijgen krijgen we een zakje nootjes en wat te drinken en al snel gevolgd door de overbekende chicken or pasta. Wanneer gaat dat eens veranderen. Het eten is redelijk en daar is alles mee gezegd. Dan gaan de stoelen in de ruststand en laten we ons over de wolken heen naar Chicago vliegen. Onderweg toch redelijk wat turbulentie, niet echt goed voor Ethel haar rug. Maar met een extra pilletje gaat ook dat redelijk goed. Kort voor de landing krijgen we nog een zakje met daarin een broodje, een zakje chips en een kit kat. 

Precies op tijd staan we weer aan de grond. We moeten nog wel een behoorlijk stuk taxien alvorens we aan de gate staan, dan een behoorlijke wandeling naar immigrations alwaar een zeer lange rij staat. Gelukkig zit de vaart erin en gaat het vlotjes. Koffers van de band halen, direct weer afgeven en met het treintje naar terminal 1. Helaas moeten we hier weer door de veiligheidscheck en ook hier zijn we niet alleen. Als we na een half uur ook dit weer gehad hebben hebben we nog een dikke 2 uur om ergens wat te eten. Helaas is het hier niet zo goed geregeld als in Washington dus uiteindelijk vinden we 4 krukken in een restaurant. We halen allemaal wat anders; Miriam een wrap, Arno een pizza, Ethel een Starbucks met een plak cake en ik ga ook voor een piza. De dames shoppen nog wat en om 16.35 uur gaan we aan boord. We vertrekken op tijd voor de vlucht naar Orlando. vliegtijd vandaag 2 uur 26 minuten. 

Als we aankomen is het al tegen 21.00 uur We gaan met het trammetje naar het hoofdgebouw, halen de koffers op en gaan direct naar Alamo om de auto op te halen. Ook deze keer een Toyota Sienna. Via vertrouwd terrein rijden we naar het Omni hotel. We checken in en vallen dan lekker neer. We hebben connecting rooms. Het was een lange dag, bijna 24 uur op. Als mijn gsm nu nog wil gaan werken kan het echt beginnen.