31 oktober 2011
Vanmorgen weer vroeg wakker en de weersvoorspelling is uitgekomen. Geheel bewolkt en veel regen. Dat verwacht je toch niet. Maar goed, we zitten droog en wachten tot 8 uur. Dan wordt er weer op de deur geklopt voor het dagelijkse
ochtendritueel van koffie, thee en broodjes. Vandaag zit ook de krant erbij. Als alles op is gaan Arno en ik zwemmen, in de regen. Als we beneden komen en handdoeken halen krijgen we al te horen dat we de enigen zijn. We hadden ook niet anders verwacht want het regent behoorlijk. Als we het water imspringen is het heerlijk warm. We zwemmen een hald uurtje en stappen dan in de jacuzzi, die natuurlijk heerlijk heet is qua temperatuur. Na 20 minuten houden we het voor gezien en gaan we weer naar boven.
Om een uur of 11 rijden we naar de Florida Mall. We rijden binnendoor via de international Drive en Sand Lake Road. Omdat het nog steeds regent zetten we de dames voor de ingang uit de auto en zoeken Arno en ik naar een parkeerplaats voor de auto. Die vinden we op ongeveer 5 minuten van de ingang dus op het moment dat wij de mall inlopen zijn we zeiknat. We gaan eerst wat eten op het foodcourt. Miriam een salade, Ethel een cake en een bakkie van de Starbucks en Arno en ik chinees met orange chicken.
Na het eten gaan de dames hun eigen weg en de mannen ook. Arno en ik lopen even naar de Apple store en kijken naar de nieuwe Iphone 4G. Weinig verschil uiterlijk te zien. We lopen de mall verder door en komen eerst bij de M&M store . Arno koopt een heel klein zakje bruine M&M. Bij het afrekenen moest er 7 dollar voor worden neergelegd. Een duur zakje dus. Dan lopen we de mall verder door op weg naar Starbucks. Daar kan je normaal zo lekker zitten maar vandaag niet. Het was er druk dus lopen we naar de auto, zetten de navigatie aan en rijden naar de Starbucks aan O.B.T. We zitten daar lekker in de zon, die inmiddels is gaan schijnen. We blijven er zitten tot iets voor 15.30 uur. Dan rijden we terug naar de Florida Mall om de dames op te pikken. Als we die hebben gevonden krijgen we te horen da de dames nog even naar de Uggs store willen en de Factory Outlets. En zo staan we 10 minuten later binnen in de Ugs store. Helaas hebben ze hier niet het juiste model voor Miriam dus moeten we morgen weer terug naar de Florida Mall omdat daar wel de laarzen besteld kunnen worden.
Dan rijden we terug naar ons resort maar eerst maken we een tussenstop bij de Dairy Queen voor een blizzard en een milkshake. Als we dan eenmaal " thuis " zijn gaan Mir, Ar en Ethel naar het zwembad. Ik ga even bellen met United omdat ik voor Ethel en mij geen terugvlucht kan vinden op de United site. Als ik uiteindelijk iemand aan de lijn krijg en het verhaal vertel over het inchecken op Amsterdam afgelopen vrijdag gaat ze aan de slag. Ze vraag zich af wat er allemaal gebeurd is en zegt dan dat er voor ons wel een ticket open staat maar dat er geen vlucht aan gekoppeld is. Ze vraagt wanneer we terug willen vliegen. Als ik haar vertel 8 november gaat ze met haar chef aan de slag en is het gelukt om ons weer op de vlucht te krijgen. Onze originele stoelen zijn we kwijt en zitten we nu niet meer bij Arno en Miriam in de buurt. We kijken bij het inchecken wel of we daar nog iets aan kunnen veranderen. Ook ik ga dan nog even naar het zwembad, lekker in de avondzon.
Voor het avondeten rijden we naar Olive Garden aan de 192. Het is hier nwiet druk en we kunnen gelijk aan tafel. We eten heerlijk, drinken er wat bij en koffie toe en dat voor nog geen 75 dollar.
Via de 192 en de 27 rijden we naar ons hotel. We kijken nog wat tv en dan gaan we lekker slapen. Morgen weer een dag.
maandag 31 oktober 2011
zondag 30 oktober 2011
30 oktober 2011
30 oktober 2011
Vandaag al weer vroeg wakker, 2.40 uur. Dat is wel heel vroeg dus blijven liggen en uiteindelijk om 8.30 uur eruit omdat er op de deur geklopt wordt. Het is het bekende dienblad met koffie, thee en jus d orange. Het heeft zo zijn voordelen om deel te nemen aan een hotel programma . Ik loop dan gelijk even naar beneden en haal een croissant en 2 bagels die we dan lekker opeten bij de koffie en thee.
Na het ontbijt gaan Ethel en Miriam sporten in de gym en Arno en ik gaan proberen om een ligbed te scoren bij het zwembad. Het is altijd druk in het weekend hier. Als we bij het zwembad aankomen kunnen we gaan liggen waar we willen, we verkassen zelfs een paar keer voordat we uiteindelijk goed in de zon liggen. Ook voor de dames reserveren we alvast 2 ligbedden door er een handdoek op te leggen. Het is heerlijk liggen in de zon al mag de wind wel wat gaan liggen. Het waait behoorlijk vandaag.
Om 12 uur krijgen wij ( de mannen) trek en gaan bij Crocs wat eten. Arno verteld dat hij gisteren hier een broodje kip heeft gegeten en dat die heerlijk is. We bestellen dus 2 van
deze broodjes en als ze komen neem ik niets vermoedend een hap. De vlammen slaan me mond uit, vreselijk heet van de kruiden en Arno begint hard te lachen . Het broodje was inderdaad heerkijk maar iets minder heet mag wel. Na het eten schuiven de dames ook aan en tot ongeveer
4 uur blijven we lekker liggen. Dan gaan Arno en ik een lekkere Starbucks halen. Ik weet niet hoe het komt maar de mevrouw achter de balie weet precies wat we komen halen. Zijn we dan echt zovaak hier geweest ? We drinken onze cappucino en latte op het terras op. Als we net zitten zien we ook de dames aan komen lopen. Ze hadden het koud ?????? door de wind. Ze schuiven bij ons aan en we zitten nog een tijdje lekker in de zon op het terras. We bespreken waar we
vanavond gaan eten. Het is Chilli's geworden. Als we aankomen is er niet meteen plek. We krijgen een pager mee en wachten buiten. Na ongeveer 20 minuten gaat de pager af en kunnen we aan tafel. Het is weer heerlijk maar het gaat op zijn amerikaans, alles snel op tafel en snel alles weer eraf. Rond 21 uur rijden we naar Downtown Disney, in de hoop wat van het Halloween weekend te zien. Maar behalve een enkele gek die verkleed gaat is er niet veel te zien en besluiten we om weer terug te gaan naar het hotel. Rond 22.30 uur zijn we weer in het hotel en zit de dag er weer op.
Morgen staat een shop dag op het progtamma omdat er morgen regen is voorspeld.we gaan het wel zien.
Vandaag al weer vroeg wakker, 2.40 uur. Dat is wel heel vroeg dus blijven liggen en uiteindelijk om 8.30 uur eruit omdat er op de deur geklopt wordt. Het is het bekende dienblad met koffie, thee en jus d orange. Het heeft zo zijn voordelen om deel te nemen aan een hotel programma . Ik loop dan gelijk even naar beneden en haal een croissant en 2 bagels die we dan lekker opeten bij de koffie en thee.
Na het ontbijt gaan Ethel en Miriam sporten in de gym en Arno en ik gaan proberen om een ligbed te scoren bij het zwembad. Het is altijd druk in het weekend hier. Als we bij het zwembad aankomen kunnen we gaan liggen waar we willen, we verkassen zelfs een paar keer voordat we uiteindelijk goed in de zon liggen. Ook voor de dames reserveren we alvast 2 ligbedden door er een handdoek op te leggen. Het is heerlijk liggen in de zon al mag de wind wel wat gaan liggen. Het waait behoorlijk vandaag.
Om 12 uur krijgen wij ( de mannen) trek en gaan bij Crocs wat eten. Arno verteld dat hij gisteren hier een broodje kip heeft gegeten en dat die heerlijk is. We bestellen dus 2 van
deze broodjes en als ze komen neem ik niets vermoedend een hap. De vlammen slaan me mond uit, vreselijk heet van de kruiden en Arno begint hard te lachen . Het broodje was inderdaad heerkijk maar iets minder heet mag wel. Na het eten schuiven de dames ook aan en tot ongeveer
4 uur blijven we lekker liggen. Dan gaan Arno en ik een lekkere Starbucks halen. Ik weet niet hoe het komt maar de mevrouw achter de balie weet precies wat we komen halen. Zijn we dan echt zovaak hier geweest ? We drinken onze cappucino en latte op het terras op. Als we net zitten zien we ook de dames aan komen lopen. Ze hadden het koud ?????? door de wind. Ze schuiven bij ons aan en we zitten nog een tijdje lekker in de zon op het terras. We bespreken waar we
vanavond gaan eten. Het is Chilli's geworden. Als we aankomen is er niet meteen plek. We krijgen een pager mee en wachten buiten. Na ongeveer 20 minuten gaat de pager af en kunnen we aan tafel. Het is weer heerlijk maar het gaat op zijn amerikaans, alles snel op tafel en snel alles weer eraf. Rond 21 uur rijden we naar Downtown Disney, in de hoop wat van het Halloween weekend te zien. Maar behalve een enkele gek die verkleed gaat is er niet veel te zien en besluiten we om weer terug te gaan naar het hotel. Rond 22.30 uur zijn we weer in het hotel en zit de dag er weer op.
Morgen staat een shop dag op het progtamma omdat er morgen regen is voorspeld.we gaan het wel zien.
zaterdag 29 oktober 2011
29 oktober 2011
Vanmorgen wakker geworden met vreselijke hoofdpijn. De rest van de dag op bed gelegen.
In de ochtend zijn Miriam en Ethel wat boodschappen gaan dan en hebben gelijk hun nagels laten doen. Arno heeft een ligbed bij het zwembad gevonden en daar tot na het middaguur gelegen.
In de middag zijnnAr, Mir en Eth gaan bruinen bij het zwembad.
Gelukkig was bij mij de hoofdpijn bijna weg en zijn we rond 19 uur wat gaan eten bij de Outback aan Formosa Gardens. We hebben een heerlijke blooming onion als vooraf genomen en als hoofdgerecht vis, vlees en een broodje.
Na het eten terug naar het hotel. De reis zit kennelijk nog in de benen want iedereen is ondanks het vroege tijdstip van 21.30 uur af en besluiten we lekker op bed te gaan liggen en vroeg te gaan slapen.
Hopelijk gaat het weer morgen wat beter worden. De temperatuur is goed alleen krijgt de zon niet de mogelijkheid om zijn best te doen door de bewolking.
In de ochtend zijn Miriam en Ethel wat boodschappen gaan dan en hebben gelijk hun nagels laten doen. Arno heeft een ligbed bij het zwembad gevonden en daar tot na het middaguur gelegen.
In de middag zijnnAr, Mir en Eth gaan bruinen bij het zwembad.
Gelukkig was bij mij de hoofdpijn bijna weg en zijn we rond 19 uur wat gaan eten bij de Outback aan Formosa Gardens. We hebben een heerlijke blooming onion als vooraf genomen en als hoofdgerecht vis, vlees en een broodje.
Na het eten terug naar het hotel. De reis zit kennelijk nog in de benen want iedereen is ondanks het vroege tijdstip van 21.30 uur af en besluiten we lekker op bed te gaan liggen en vroeg te gaan slapen.
Hopelijk gaat het weer morgen wat beter worden. De temperatuur is goed alleen krijgt de zon niet de mogelijkheid om zijn best te doen door de bewolking.
vrijdag 28 oktober 2011
28 oktober 2011
28 oktober 2011
Met de ipad geen foto's, dus een fotoloos blog helaas.
En voor Merel en Carlijn, papa is toch wat vergeten, zijn zonnebril
Vanmorgen vroeg, het was pas 06.45 uur, stond opa en oma Nol al voor de deur. Oma zou Merel en Carlijn naar school helpen en opa zou ons naar Schiphol brengen. Ook Arno en Miriam kwamen op dat moment binnen en nadat de koffers uit hun auto waren gehaald en bij ons weer in de auto waren gezet zijn Ar en ik de auto van Arno, buiten de blauwe zone bij opa en oma Nol, op het parkeerterrein gaan zetten. Gelukkig was er een plekje vrij en na een wandeling van ongeveer 5 minuten waren we weer terug en klaar om te vertrekken. Toen brak het moeilijkste moment van de vakantie aan, afscheid nemen van Merel en Carlijn. Na een dikke kus, een knuffel en nog veel meer kusjes, konden we vertrekken. Gelukkig stonden ze te zwaaien op het moment dat we wegreden.
De rit naar Schiphol duurde ongeveer 20 minuten en even voor 08.00 uur stonden we bij de balie's van United Airlines. Helaas gingen die pas om 08.15 uur open dus even wachten. We stonden wel vooraan in de rij tenminste
Klokslag 08.15 uur gingen de balie's open en werden we meteen geholpen. Van de week had ik per ongeluk op mijn iphone op een button gedrukt waardoor we op de waitlist voor een upgrade stonden. kosten 40.000 miles en $1100. ik had getracht dit telefonisch ongedaan te maken maar dat ging niet volgens de mevrouw van United. Ik vertelde dit nu aan de balie medewerkster en vroeg of ze dat ongedaan wilde maken. Normaal niet maar omdat het toch druk was in de businessclass zou ze het wel regelen. Dat even duurde bij elkaar bijna 1 uur omdat degene die het ook daadwerkelijk moest regelen er kennelijk geen kaas van gegeten had. Dit tot woede van de dames achter de balie. Uiteindelijk zitten we op het traject Amsterdam - Chicago weer achter elkaar en op het traject Chicago - Orlando zitten we 2 rijen achter Arno en Miriam. We hebben het maar zo gelaten, uiteindelijk is dat maar een vlucht van max. 2 uur.
Met de nodige boardingkaarten op naar de douane. Wat een drukte, ook dat duurt wel een minuut of 20 maar als ook die hindernis genomen is gaan we naar Bread voor een vers broodje en een kop koffie. Aangezien de koffiemachine vandaag op halve snelheid werkt staat ook hier een rij. Duurt dan alles lang vandaag ??? Maar als we dan alles hebben zoeken we een tafeltje op en genieten van ons 1e rust momentje en genieten we van het broodje en de koffie. Als alles op is volgen we ons ritueel, geld wisselen, boekje en wat te snoepen kopen, toilet en dan richting de gate. Vandaag vertrekken we vanaf gate G7. Als we daar aankomen is het rustig bij de veiligheidscheck, we worden gelijk geholpen. Ja het zijn onze koffers, nee we hebben niets aangenomen van anderen en al lachend wordt er dan gevraag: "Hoe lang gaan jullie deze keer ?"
De stickertjes en hun eigen systeem verraad dat we wel erg vaak naar Amerika vliegen. Dan kunnen we door en lopen we door de bodyscan. Ook hier geen bijzonderheden behalve dat het systeem aangeeft dat Miriam nog iets omheeft. Het was haar ketting. We nemen plaats op een stoel maar kunnen echter gelijk boarden. We lopen het vliegtuig binnen en gaan op 22 en 23 AB zitten, voorin in Economy plus.
Precies op tijd vertrekken we. Vandaag een meevaller volgens de gezagvoerder, vliegtijd slechts 8 uur en 27 minuten. Direct na opstijgen krijgen we een zakje nootjes en wat te drinken en al snel gevolgd door de overbekende chicken or pasta. Wanneer gaat dat eens veranderen. Het eten is redelijk en daar is alles mee gezegd. Dan gaan de stoelen in de ruststand en laten we ons over de wolken heen naar Chicago vliegen. Onderweg toch redelijk wat turbulentie, niet echt goed voor Ethel haar rug. Maar met een extra pilletje gaat ook dat redelijk goed. Kort voor de landing krijgen we nog een zakje met daarin een broodje, een zakje chips en een kit kat.
Precies op tijd staan we weer aan de grond. We moeten nog wel een behoorlijk stuk taxien alvorens we aan de gate staan, dan een behoorlijke wandeling naar immigrations alwaar een zeer lange rij staat. Gelukkig zit de vaart erin en gaat het vlotjes. Koffers van de band halen, direct weer afgeven en met het treintje naar terminal 1. Helaas moeten we hier weer door de veiligheidscheck en ook hier zijn we niet alleen. Als we na een half uur ook dit weer gehad hebben hebben we nog een dikke 2 uur om ergens wat te eten. Helaas is het hier niet zo goed geregeld als in Washington dus uiteindelijk vinden we 4 krukken in een restaurant. We halen allemaal wat anders; Miriam een wrap, Arno een pizza, Ethel een Starbucks met een plak cake en ik ga ook voor een piza. De dames shoppen nog wat en om 16.35 uur gaan we aan boord. We vertrekken op tijd voor de vlucht naar Orlando. vliegtijd vandaag 2 uur 26 minuten.
Als we aankomen is het al tegen 21.00 uur We gaan met het trammetje naar het hoofdgebouw, halen de koffers op en gaan direct naar Alamo om de auto op te halen. Ook deze keer een Toyota Sienna. Via vertrouwd terrein rijden we naar het Omni hotel. We checken in en vallen dan lekker neer. We hebben connecting rooms. Het was een lange dag, bijna 24 uur op. Als mijn gsm nu nog wil gaan werken kan het echt beginnen.
Met de ipad geen foto's, dus een fotoloos blog helaas.
En voor Merel en Carlijn, papa is toch wat vergeten, zijn zonnebril
Vanmorgen vroeg, het was pas 06.45 uur, stond opa en oma Nol al voor de deur. Oma zou Merel en Carlijn naar school helpen en opa zou ons naar Schiphol brengen. Ook Arno en Miriam kwamen op dat moment binnen en nadat de koffers uit hun auto waren gehaald en bij ons weer in de auto waren gezet zijn Ar en ik de auto van Arno, buiten de blauwe zone bij opa en oma Nol, op het parkeerterrein gaan zetten. Gelukkig was er een plekje vrij en na een wandeling van ongeveer 5 minuten waren we weer terug en klaar om te vertrekken. Toen brak het moeilijkste moment van de vakantie aan, afscheid nemen van Merel en Carlijn. Na een dikke kus, een knuffel en nog veel meer kusjes, konden we vertrekken. Gelukkig stonden ze te zwaaien op het moment dat we wegreden.
De rit naar Schiphol duurde ongeveer 20 minuten en even voor 08.00 uur stonden we bij de balie's van United Airlines. Helaas gingen die pas om 08.15 uur open dus even wachten. We stonden wel vooraan in de rij tenminste
Klokslag 08.15 uur gingen de balie's open en werden we meteen geholpen. Van de week had ik per ongeluk op mijn iphone op een button gedrukt waardoor we op de waitlist voor een upgrade stonden. kosten 40.000 miles en $1100. ik had getracht dit telefonisch ongedaan te maken maar dat ging niet volgens de mevrouw van United. Ik vertelde dit nu aan de balie medewerkster en vroeg of ze dat ongedaan wilde maken. Normaal niet maar omdat het toch druk was in de businessclass zou ze het wel regelen. Dat even duurde bij elkaar bijna 1 uur omdat degene die het ook daadwerkelijk moest regelen er kennelijk geen kaas van gegeten had. Dit tot woede van de dames achter de balie. Uiteindelijk zitten we op het traject Amsterdam - Chicago weer achter elkaar en op het traject Chicago - Orlando zitten we 2 rijen achter Arno en Miriam. We hebben het maar zo gelaten, uiteindelijk is dat maar een vlucht van max. 2 uur.
Met de nodige boardingkaarten op naar de douane. Wat een drukte, ook dat duurt wel een minuut of 20 maar als ook die hindernis genomen is gaan we naar Bread voor een vers broodje en een kop koffie. Aangezien de koffiemachine vandaag op halve snelheid werkt staat ook hier een rij. Duurt dan alles lang vandaag ??? Maar als we dan alles hebben zoeken we een tafeltje op en genieten van ons 1e rust momentje en genieten we van het broodje en de koffie. Als alles op is volgen we ons ritueel, geld wisselen, boekje en wat te snoepen kopen, toilet en dan richting de gate. Vandaag vertrekken we vanaf gate G7. Als we daar aankomen is het rustig bij de veiligheidscheck, we worden gelijk geholpen. Ja het zijn onze koffers, nee we hebben niets aangenomen van anderen en al lachend wordt er dan gevraag: "Hoe lang gaan jullie deze keer ?"
De stickertjes en hun eigen systeem verraad dat we wel erg vaak naar Amerika vliegen. Dan kunnen we door en lopen we door de bodyscan. Ook hier geen bijzonderheden behalve dat het systeem aangeeft dat Miriam nog iets omheeft. Het was haar ketting. We nemen plaats op een stoel maar kunnen echter gelijk boarden. We lopen het vliegtuig binnen en gaan op 22 en 23 AB zitten, voorin in Economy plus.
Precies op tijd vertrekken we. Vandaag een meevaller volgens de gezagvoerder, vliegtijd slechts 8 uur en 27 minuten. Direct na opstijgen krijgen we een zakje nootjes en wat te drinken en al snel gevolgd door de overbekende chicken or pasta. Wanneer gaat dat eens veranderen. Het eten is redelijk en daar is alles mee gezegd. Dan gaan de stoelen in de ruststand en laten we ons over de wolken heen naar Chicago vliegen. Onderweg toch redelijk wat turbulentie, niet echt goed voor Ethel haar rug. Maar met een extra pilletje gaat ook dat redelijk goed. Kort voor de landing krijgen we nog een zakje met daarin een broodje, een zakje chips en een kit kat.
Precies op tijd staan we weer aan de grond. We moeten nog wel een behoorlijk stuk taxien alvorens we aan de gate staan, dan een behoorlijke wandeling naar immigrations alwaar een zeer lange rij staat. Gelukkig zit de vaart erin en gaat het vlotjes. Koffers van de band halen, direct weer afgeven en met het treintje naar terminal 1. Helaas moeten we hier weer door de veiligheidscheck en ook hier zijn we niet alleen. Als we na een half uur ook dit weer gehad hebben hebben we nog een dikke 2 uur om ergens wat te eten. Helaas is het hier niet zo goed geregeld als in Washington dus uiteindelijk vinden we 4 krukken in een restaurant. We halen allemaal wat anders; Miriam een wrap, Arno een pizza, Ethel een Starbucks met een plak cake en ik ga ook voor een piza. De dames shoppen nog wat en om 16.35 uur gaan we aan boord. We vertrekken op tijd voor de vlucht naar Orlando. vliegtijd vandaag 2 uur 26 minuten.
Als we aankomen is het al tegen 21.00 uur We gaan met het trammetje naar het hoofdgebouw, halen de koffers op en gaan direct naar Alamo om de auto op te halen. Ook deze keer een Toyota Sienna. Via vertrouwd terrein rijden we naar het Omni hotel. We checken in en vallen dan lekker neer. We hebben connecting rooms. Het was een lange dag, bijna 24 uur op. Als mijn gsm nu nog wil gaan werken kan het echt beginnen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)