6 november
Na het gebruikelijke ritueel van de thee, koffie, sporten en zwemmen rijden we vanmorgen eerst naar de Super Target aan de 192. De dames doen er wat langer over om de winkel dor te komen dan de heren. Dus duiken we de Starbucks in voor een latte, cappuchino en 2 plakken cake. Als alles net op is zijn de dames klaar en rijden we richting hotel. Op het terrein van Championsgate halen Ethel en Miriam een broodje bij Starbucks en Arno en ik halen chinees bij China 1. We eten het lekker buiten in de zon op en gaan dan naar het hotel.
Ethel en Miriam gaan bij het zwembad liggen en Arno en ik gaan proberen te golfen, althans pitch en put. Het begin gaat zeker moeilijk maar het gaat steds beter. De mooiste bal wordt afgewisseld met de meest waardeloze slagen. Toch een moeilijk spelletje.
Om 18 uur rijden we naar de Buena Vista Factory outlet. We rijden direct naar Tommy Hilfigger en slaan onze slag. Dan nog even bij Gap en Nike en klaar zijn we. Zo doen mannen dat hierna door naar de Factory Outlets om bij Adidas wat shirt van Arno om te ruilen. Als ook dat gedaan is rijden we rond 20 uur richting Olive Garden aan de 192. Geen verrassing deze keer en iedereen eet zijn of haar favoriete maaltijd. Ook de toetjes gaan er deze keer bijnEthel en Miriam prima in. We rijden terug naar het hotel. Het is dan al 22.30 uur.
Wat we morgen gaan doen weten we nog niet, in ieder geval inchecken voor de vlucht van dinsdag. We vliegen met de UA 908 uit Chicago, aankomsttijd in Amsterdam is 09.20 uur woensdag morgen.
zondag 6 november 2011
zaterdag 5 november 2011
5 november 2011
5 november 2011
Om 8 uur worden we gewekt door room service, het bekende dienblad met thee, koffie en jus. Ik haal beneden een bagel en croissant en we eten het lekker op. Omdat we vandaag pas om 10 uur weg willen rijden doen we rustig aan en blijven nog even liggen. Maar om 10 uur rijden we weg richting Clearwater Beach om met de Little Toot dolfijnen te gaan kijken. We tanken nog even $20 erbij en we zijn op weg. Via Tampa rijden we naar Clearwater. We staan om 11.50 uur op het parkeerterrein naast de Little Toot. We kopen 4 kaartjes en een parkeervergunning en worden om 12.50 uur terug verwacht. We besluiten om op de "boulevard" een broodje te eten en lopen hierna nog even naar het witte strand van Clearwater Beach. Om 12.50 uur zijn we terug bij de Little Toot en kunnen aan boord. Het is ook hier rustig, slechts 13 mensen aan boord. We vertrekken op tijd en de captain besluit om eerst op de Golf van Mexico te gaan kijken maar vanwege de harde wind en hoge golven maakt hij meteen rechts omkeer. Als we richting de hoge "turtle" brug varen krijgt de captain door dat net na de brug een aantal dolfijnen zijn gezien. Het gas gaat er op en al snel zien we de eerste dolfijnen. Ze springen achter onze boot in de golven. Er zit ook een moeder met een jong bij, geweldig gezicht. Zowel links- als rechterachterkant van de boot springen de dolfijnen. Hopelijk zijn de foto's gelukt. Dan houden de dolfijnen het voor gezien en zien we ze niet meer. De captain maakt er desondanks een mooie tocht van langs dure woningen en gebouwen. Na anderhalf uur zijn we terug in de haven. We geven ze een mooie tip en gaan van boord. We pakken de auto en rijden eerst naar een wallgreens omdat ik weer stevige hoofdpijn heb. Ik koop iets tegen de hoofdpijn en dan rijden we 1 km verder naar een Starbucks voor een bakkie en een lekkere plak cake. Dan rijden we terug naar het hotel. We zijn om 17 uur op de kamer en de dames rijden om 17.05 uur al weer richting Florida Mall om de bestelde Uggs op te halen. Arno gaat een duik nemen in het zwembad en ik neem een 2e pil en ga even liggen. Gelukkig helpt deze pil wel en ben ik gelukig binnen een half uur van de hoofdpijn verlost. Als de dames om 19.30 uur thuis komen gaan we direct beneden in het restaurant eten. Ethel een sandwich en de rest de filet mignon. We drinken nog wat en besluiten dan toch om naar boven te gaan. De dames gaan op bed liggen en Arno en ik rijden nog even naar Old Town. We zijn te laat voor de oude auto's en eigenlijk is er geen zak aan. Er loopt veel vreemd volk rond in Old Town. We stappen weer in de auto en rijden terug naar het hotel.
Ik werk nog even aan het blog en omdat aankomende nacht ook hier de wintertijd weer ingaat zet ik de klok alvast een uur terug. Het tijdsverschil is dus weer 6 uur van morgen. Om 23.45 uur is het mooi geweest en gaat het licht uit.
Wat we morgen gaan doen is nog onbekend.
Om 8 uur worden we gewekt door room service, het bekende dienblad met thee, koffie en jus. Ik haal beneden een bagel en croissant en we eten het lekker op. Omdat we vandaag pas om 10 uur weg willen rijden doen we rustig aan en blijven nog even liggen. Maar om 10 uur rijden we weg richting Clearwater Beach om met de Little Toot dolfijnen te gaan kijken. We tanken nog even $20 erbij en we zijn op weg. Via Tampa rijden we naar Clearwater. We staan om 11.50 uur op het parkeerterrein naast de Little Toot. We kopen 4 kaartjes en een parkeervergunning en worden om 12.50 uur terug verwacht. We besluiten om op de "boulevard" een broodje te eten en lopen hierna nog even naar het witte strand van Clearwater Beach. Om 12.50 uur zijn we terug bij de Little Toot en kunnen aan boord. Het is ook hier rustig, slechts 13 mensen aan boord. We vertrekken op tijd en de captain besluit om eerst op de Golf van Mexico te gaan kijken maar vanwege de harde wind en hoge golven maakt hij meteen rechts omkeer. Als we richting de hoge "turtle" brug varen krijgt de captain door dat net na de brug een aantal dolfijnen zijn gezien. Het gas gaat er op en al snel zien we de eerste dolfijnen. Ze springen achter onze boot in de golven. Er zit ook een moeder met een jong bij, geweldig gezicht. Zowel links- als rechterachterkant van de boot springen de dolfijnen. Hopelijk zijn de foto's gelukt. Dan houden de dolfijnen het voor gezien en zien we ze niet meer. De captain maakt er desondanks een mooie tocht van langs dure woningen en gebouwen. Na anderhalf uur zijn we terug in de haven. We geven ze een mooie tip en gaan van boord. We pakken de auto en rijden eerst naar een wallgreens omdat ik weer stevige hoofdpijn heb. Ik koop iets tegen de hoofdpijn en dan rijden we 1 km verder naar een Starbucks voor een bakkie en een lekkere plak cake. Dan rijden we terug naar het hotel. We zijn om 17 uur op de kamer en de dames rijden om 17.05 uur al weer richting Florida Mall om de bestelde Uggs op te halen. Arno gaat een duik nemen in het zwembad en ik neem een 2e pil en ga even liggen. Gelukkig helpt deze pil wel en ben ik gelukig binnen een half uur van de hoofdpijn verlost. Als de dames om 19.30 uur thuis komen gaan we direct beneden in het restaurant eten. Ethel een sandwich en de rest de filet mignon. We drinken nog wat en besluiten dan toch om naar boven te gaan. De dames gaan op bed liggen en Arno en ik rijden nog even naar Old Town. We zijn te laat voor de oude auto's en eigenlijk is er geen zak aan. Er loopt veel vreemd volk rond in Old Town. We stappen weer in de auto en rijden terug naar het hotel.
Ik werk nog even aan het blog en omdat aankomende nacht ook hier de wintertijd weer ingaat zet ik de klok alvast een uur terug. Het tijdsverschil is dus weer 6 uur van morgen. Om 23.45 uur is het mooi geweest en gaat het licht uit.
Wat we morgen gaan doen is nog onbekend.
vrijdag 4 november 2011
4 november 2011
4 november 2011
Vandaag allemaal rond 8 uur wakker. Zoals verwacht, zware bewolking. De dames gaan sporten en de mannen vertrekken korte tijd later naar het zwembad. Het is behoorlijk fris en de jaccuzi brengt uitkomst. We zien dat de bewolking heel voorzichtig wegtrekt. Na 3 kwartier gaan we naar boven, douchen en voornemens om naar de Florida Mall te rijden maar de plannen zijn gewijzigd. Aangezien de bewolking helemaal weg is getrokken en het echt helemaal strakblauw is gaan we aan het zwembad liggen. We liggen heerlijk alleen de wind mag wel wat gaan liggen. Rond 13.30 uur rij ik even naar Subway om een broodje te halen, de anderen halen wat bij Crocs. Miriam een salade, Ethel een hotdog en Arno zijn broodje hete kip. Na het eten bellen we even met Merel en Carlijn. Toch weer fijn om ze even te horen.
Dan gaan we weer naar beneden. Miriam en Arno willen nog bij het zwembad blijven liggen, ik heb het wel gehad en rij naar de Wallmart. Ethel rijdt mee en via de 27 zijn we er zo. Er is wel al een kerstafdeling maar nog niet geweldig, kennelijk nog iets te vroeg. We lopen de Wallmart door, rekenen af en rijden weer terug naar het hotel. Arno en Miriam liggen nog bij het zwembad maar gaan met ons mee naar boven.
Tegen 19 uur rijden we naar Chillis aan de 27. Het is er erg rustig en voornwe het weten staan de drankjes op tafel en ons voorgerecht, de classic nachos. Als de laatste nacho net op is wordt alles van tafel gehaald en binnen 2 minuten staat het hoofdgerecht op tafel. Het smaakt heerlijk, amerikaanse porties, maar voor we het weten hebben we afgerekend en staan we buiten. We rijden naar het hotel, doen in de bar nog een drankje en gaan dan tegen 22 uur naar boven.
Morgen gaan we naar clearwater beach, een tocht met de boot van Little Toot maken in de hoop wat dolfijnen te zien.
Vandaag allemaal rond 8 uur wakker. Zoals verwacht, zware bewolking. De dames gaan sporten en de mannen vertrekken korte tijd later naar het zwembad. Het is behoorlijk fris en de jaccuzi brengt uitkomst. We zien dat de bewolking heel voorzichtig wegtrekt. Na 3 kwartier gaan we naar boven, douchen en voornemens om naar de Florida Mall te rijden maar de plannen zijn gewijzigd. Aangezien de bewolking helemaal weg is getrokken en het echt helemaal strakblauw is gaan we aan het zwembad liggen. We liggen heerlijk alleen de wind mag wel wat gaan liggen. Rond 13.30 uur rij ik even naar Subway om een broodje te halen, de anderen halen wat bij Crocs. Miriam een salade, Ethel een hotdog en Arno zijn broodje hete kip. Na het eten bellen we even met Merel en Carlijn. Toch weer fijn om ze even te horen.
Dan gaan we weer naar beneden. Miriam en Arno willen nog bij het zwembad blijven liggen, ik heb het wel gehad en rij naar de Wallmart. Ethel rijdt mee en via de 27 zijn we er zo. Er is wel al een kerstafdeling maar nog niet geweldig, kennelijk nog iets te vroeg. We lopen de Wallmart door, rekenen af en rijden weer terug naar het hotel. Arno en Miriam liggen nog bij het zwembad maar gaan met ons mee naar boven.
Tegen 19 uur rijden we naar Chillis aan de 27. Het is er erg rustig en voornwe het weten staan de drankjes op tafel en ons voorgerecht, de classic nachos. Als de laatste nacho net op is wordt alles van tafel gehaald en binnen 2 minuten staat het hoofdgerecht op tafel. Het smaakt heerlijk, amerikaanse porties, maar voor we het weten hebben we afgerekend en staan we buiten. We rijden naar het hotel, doen in de bar nog een drankje en gaan dan tegen 22 uur naar boven.
Morgen gaan we naar clearwater beach, een tocht met de boot van Little Toot maken in de hoop wat dolfijnen te zien.
donderdag 3 november 2011
3 november 2011
3 november 2011
Vanmorgen vroeg op om naar Discovery Cove te gaan. Om 7 uur eruit, douchen, aankleden en dan met z'n allen tot de conclusie komen dat het wel heel vroeg is. We rijden toch rond 8 uur weg, tanken eerst voor $30 en rijden dan naar Discovery Cove. Het is nog lekker rustig op het parkeerterrein dus we staan dicht bij de ingang. Onderweg heeft Ethel toch besloten om met de dolfijnen te zwemmen. Dus we regelen een upgrade van haar ticket, laten foto's maken voor de toegangskaart en kunnen dan naar binnen. We gaan eerst ontbijten. Niet echt bijzonder, gewoon amerikaans ontbijt. Dan gaan we op zoek naar een wetsuit, handdoeken, kleedruimte en niet onbelangrijk 4 ligbedden. We vinden 4 ligbedden voor het water waar de dolfijnen zwemmen en waar de mensen, en wij dus ook, met de dolfijnen mogen zwemmen. Aangezien we om 11.10 uur an de beurt zijn om met de dolfijnen te zwemmen lopen we eerst even naar het "reef". Hier zwemmen roggen en tropische vissen in een laguna met nagemaakt rif. We blijven even kijken en gaan dan naar ons verzamelpunt Starfisch Cabana. Aldaar krijgen we uitleg en mogen dan met nog 5 andere mensen het water in. We krijgen gelegenheid om de dolfijnen aan te raken, te kussen, trucjes te laten doen en naturlijk ons mee te laten trekken door de dolfijnen. Zelfs Ethel vind het leuk/geweldig en geeft zelfs vis aan de dolfijnen. Wie had dat ooit gedacht. De dolfijnen voelen "rubberachtig" aan. Van alles worden foto's gemaakt. Ook een foto van ons 4-en met een dolfijn. Na een geweldig half uur zit het er al weer op. We vonden het allemaal onwijs gaaf om te doen.
Hierna halen we onze snorkeluitrusting uit de verpakking en lopen we terug naar het reef. Na enige aarzeling gaan Miriam en Ethel toch niet te water. Arno en ik gaan wel te water en ook dit is een geweldige ervaring. Snorkelen tussen de roggen en vissen. De roggen voelen fluweelzacht aan. Er zijn roggen bij die ongeveer 1,5 meter breed zijn.
Na een half uurtje snorkelen gaan we eruit en gaan we lunchen. Dit is in tegenstelling tot het ontbijt heel goed. Er is van alles, rijst, kip, salade, burgers, groente, macaroni, toetjes en nog veel meer. We eten lekker en gaan dan naar de Lazy River. Deze river is echt Lazy want er zit weinig vaart in maar het water is in ieder geval erg warm. Een rondje duurt ongeveer 30 minuten waarbij je mooie vogels tegenkomt. Na dit rondje gaan we languit op de lidbedden met uitzicht op de laguna met de dolfijnen. Heel mooi gezicht om te zien.
Dan volgt er weer een rondje van snorkelen in het reef en een rondje Lazy River. Dan is het rond 5 uur en gaat het park over een half uur dicht. We gaan ons omkleden en lopen richting de cabana waar je de foto' die gemaakt zijn kan afhalen. We nemen een pakket met diverse foto's, 2 sleutelhanhers, en een cd met alle foto's van vandaag. Dan kunnen we thuis de mooie alsnog laten printen. Het was een zeer geslaagde dag.
Als we weer terug zijn in het hotel hebben we trek gekregen. Na het douchen rijden we naar Olive Garden aan de 192. Wederom is het Julie die ons helpt. We beginnen zoals gewoonlijk met de salade en breadsticks. Arno en ik nemen een soepje vooraf. Als hoofdgerecht nemen we allemaal wat anders maar alle vier laten een gedeelte staan. Wat een porties krijg je hier. Na nog een bakkie rijden we voldaan naar huis. Het is inmiddels al bijna 22 uur als we thuis aankomen.
Ik werk nog wat aan het blog, stuur wat berichten naar Merel en Carlijn en om 23 uur stappen we allemaal in bed.
Vanmorgen vroeg op om naar Discovery Cove te gaan. Om 7 uur eruit, douchen, aankleden en dan met z'n allen tot de conclusie komen dat het wel heel vroeg is. We rijden toch rond 8 uur weg, tanken eerst voor $30 en rijden dan naar Discovery Cove. Het is nog lekker rustig op het parkeerterrein dus we staan dicht bij de ingang. Onderweg heeft Ethel toch besloten om met de dolfijnen te zwemmen. Dus we regelen een upgrade van haar ticket, laten foto's maken voor de toegangskaart en kunnen dan naar binnen. We gaan eerst ontbijten. Niet echt bijzonder, gewoon amerikaans ontbijt. Dan gaan we op zoek naar een wetsuit, handdoeken, kleedruimte en niet onbelangrijk 4 ligbedden. We vinden 4 ligbedden voor het water waar de dolfijnen zwemmen en waar de mensen, en wij dus ook, met de dolfijnen mogen zwemmen. Aangezien we om 11.10 uur an de beurt zijn om met de dolfijnen te zwemmen lopen we eerst even naar het "reef". Hier zwemmen roggen en tropische vissen in een laguna met nagemaakt rif. We blijven even kijken en gaan dan naar ons verzamelpunt Starfisch Cabana. Aldaar krijgen we uitleg en mogen dan met nog 5 andere mensen het water in. We krijgen gelegenheid om de dolfijnen aan te raken, te kussen, trucjes te laten doen en naturlijk ons mee te laten trekken door de dolfijnen. Zelfs Ethel vind het leuk/geweldig en geeft zelfs vis aan de dolfijnen. Wie had dat ooit gedacht. De dolfijnen voelen "rubberachtig" aan. Van alles worden foto's gemaakt. Ook een foto van ons 4-en met een dolfijn. Na een geweldig half uur zit het er al weer op. We vonden het allemaal onwijs gaaf om te doen.
Hierna halen we onze snorkeluitrusting uit de verpakking en lopen we terug naar het reef. Na enige aarzeling gaan Miriam en Ethel toch niet te water. Arno en ik gaan wel te water en ook dit is een geweldige ervaring. Snorkelen tussen de roggen en vissen. De roggen voelen fluweelzacht aan. Er zijn roggen bij die ongeveer 1,5 meter breed zijn.
Na een half uurtje snorkelen gaan we eruit en gaan we lunchen. Dit is in tegenstelling tot het ontbijt heel goed. Er is van alles, rijst, kip, salade, burgers, groente, macaroni, toetjes en nog veel meer. We eten lekker en gaan dan naar de Lazy River. Deze river is echt Lazy want er zit weinig vaart in maar het water is in ieder geval erg warm. Een rondje duurt ongeveer 30 minuten waarbij je mooie vogels tegenkomt. Na dit rondje gaan we languit op de lidbedden met uitzicht op de laguna met de dolfijnen. Heel mooi gezicht om te zien.
Dan volgt er weer een rondje van snorkelen in het reef en een rondje Lazy River. Dan is het rond 5 uur en gaat het park over een half uur dicht. We gaan ons omkleden en lopen richting de cabana waar je de foto' die gemaakt zijn kan afhalen. We nemen een pakket met diverse foto's, 2 sleutelhanhers, en een cd met alle foto's van vandaag. Dan kunnen we thuis de mooie alsnog laten printen. Het was een zeer geslaagde dag.
Als we weer terug zijn in het hotel hebben we trek gekregen. Na het douchen rijden we naar Olive Garden aan de 192. Wederom is het Julie die ons helpt. We beginnen zoals gewoonlijk met de salade en breadsticks. Arno en ik nemen een soepje vooraf. Als hoofdgerecht nemen we allemaal wat anders maar alle vier laten een gedeelte staan. Wat een porties krijg je hier. Na nog een bakkie rijden we voldaan naar huis. Het is inmiddels al bijna 22 uur als we thuis aankomen.
Ik werk nog wat aan het blog, stuur wat berichten naar Merel en Carlijn en om 23 uur stappen we allemaal in bed.
woensdag 2 november 2011
2 november 2011
2 november
Vanmorgen weer vroeg wakker, helaas al om 5.30 uur. Lekker blijven liggen tot 7.30 uur en toen er toch maar uit gegaan. Om 7.45 uur loop ik de deur uit om naar de Dunkin Donuts te rijden. Als ik de motor start blijft er weer een waarschuwingslampje branden. We zien straks wel weer wat we daar mee gaan doen. Dunkin Donuts ligt op 1,3 miles van het hotel dus ik ben er zo. Miriam en Arno willen niet dus 6 donuts is voldoende. Terug bij het hotel even een croissant en een cappucino voor Arno gehaald en op naar de kamer. We smikkelen er lekker van. Als alles op is is het weer tijd voor het dagelijkse ritueel, zwemmen. Gelukkig hebben we een strakblauwe lucht en doet de zon al aardig zijn best. We springen het water in en dat voelt toch redelijk koud aan. Gelukkig hebben ze ook een jaccuzi dus na een aantal baantjes zwemmen lekker de jaccuzi in. Na een kwartiertje houden we het voor gezien en gaan we lekker languit op een bedje. Kort hierna komen ook Miriam en Ethel bij ons liggen. Ethel komt met heel leuk nieuws, Carlijn is uitgenodigd door de KNVB. We halen nog een lekkere Starbucks en als die op is besluiten Arno en ik om eerst naar Alamo te rijden met de auto en daarna Discovery Cove ( zwemmen met dolfijnen) voor morgen te regelen. Onderweg naar Alamo is opeens het lampje uit en blijft uit. Gelukkig rijden we net voor de afslag naar Discovery Cove en kunnen we op tijd van de snelweg af. Bij Discovery Cove regelen de entree voor morgen en rijden we weer terug naar het hotel. De dames hadden al eten besteld dus Arno en ik gaan even lekker bij Crocs zitten en eten daar een heerlijke burger. De rest van de middag liggen we lekker aan het zwembad.
De zon heeft ons kennelijk lui gemaakt want we hebben geen zin om uit eten te gaan. We halen een broodje bij Subway en Arno haalt chinees bij China1. We eten het thuis op en doen verder helemaal niets meer.
Morgen vroeg op, zwemmen met dolfijnen.
Vanmorgen weer vroeg wakker, helaas al om 5.30 uur. Lekker blijven liggen tot 7.30 uur en toen er toch maar uit gegaan. Om 7.45 uur loop ik de deur uit om naar de Dunkin Donuts te rijden. Als ik de motor start blijft er weer een waarschuwingslampje branden. We zien straks wel weer wat we daar mee gaan doen. Dunkin Donuts ligt op 1,3 miles van het hotel dus ik ben er zo. Miriam en Arno willen niet dus 6 donuts is voldoende. Terug bij het hotel even een croissant en een cappucino voor Arno gehaald en op naar de kamer. We smikkelen er lekker van. Als alles op is is het weer tijd voor het dagelijkse ritueel, zwemmen. Gelukkig hebben we een strakblauwe lucht en doet de zon al aardig zijn best. We springen het water in en dat voelt toch redelijk koud aan. Gelukkig hebben ze ook een jaccuzi dus na een aantal baantjes zwemmen lekker de jaccuzi in. Na een kwartiertje houden we het voor gezien en gaan we lekker languit op een bedje. Kort hierna komen ook Miriam en Ethel bij ons liggen. Ethel komt met heel leuk nieuws, Carlijn is uitgenodigd door de KNVB. We halen nog een lekkere Starbucks en als die op is besluiten Arno en ik om eerst naar Alamo te rijden met de auto en daarna Discovery Cove ( zwemmen met dolfijnen) voor morgen te regelen. Onderweg naar Alamo is opeens het lampje uit en blijft uit. Gelukkig rijden we net voor de afslag naar Discovery Cove en kunnen we op tijd van de snelweg af. Bij Discovery Cove regelen de entree voor morgen en rijden we weer terug naar het hotel. De dames hadden al eten besteld dus Arno en ik gaan even lekker bij Crocs zitten en eten daar een heerlijke burger. De rest van de middag liggen we lekker aan het zwembad.
De zon heeft ons kennelijk lui gemaakt want we hebben geen zin om uit eten te gaan. We halen een broodje bij Subway en Arno haalt chinees bij China1. We eten het thuis op en doen verder helemaal niets meer.
Morgen vroeg op, zwemmen met dolfijnen.
dinsdag 1 november 2011
1 november 2011
1 november 2011
Vanmorgen pas om 7 uur wakker, dat gaat de goede kant op. De gordijnen doen we open en yes, strakblauwe lucht en de zon die ook zijn best doet. We wachten tot 8.30 uur, het tijdstip waarop de dagelijkse thee, koffie en jus d 'orange gebracht wordt. Op dat moment komen ook de dames "thuis" van het sporten. Ze hebben heerlijke broodjes bij zich. We eten en drinken het lekker op waarna Arno en ik voor de ochtendduik naar beneden gaan. Het zwemwater is weer heerlijk warm en we zijn de enigen. Na een aantal baantjes stappen we over in de jacuzzi, die is echt heet. Nar een minuut of 10 houden we deze ook voor gezien en gaan we languit op een ligbed. Heerlijk in de ochtendzon. We blijven niet lang want we zouden in de morgen nog een keer teruggaan naar de Florida Mall om Uggs te bestellen bij The Walking Company zodat ze op tijd in de winkel waren. Dus naar boven, omkleden en naar de auto. Als we het parkeerterrein afrijden zien we plotseling een alligator op het grasveld liggen. We keren om een foto te maken maar helaas verdwijnt hij op dat moment in de bosjes. We komen hem van de week nog wel een keer tegen want de afgelopen avonden hadden we hem ook al gezien maar toen was het te donker voor een foto.
Eenmaal bij de Florida Mall kunnen we lekkerndichtbij de ingang parkeren, het is stukken minder druk dan gisteren. We lopen gelijk naar The Walking Company. Miriam past een andere laars voor de juiste maat en besteld dan de laarzen in de juiste maat. Donderdag zijn ze binnen. Na een plaspauze op het foodcourt rijden we naar Panera Bread aan Vineland Avenue. Dat hoort er gewoon bij. Miriam neemt een heerlijkenverse salade, Ethel een broodje ham ( alleen maar omdat ze dan een zakje chips erbij kreeg) en Ar en ik soep in een broodbal. Zoals gewoonlijk weer heerlijk. Als het op is rijden we 500 meter verder naar de mall. Arno wil een nieuwe zonnebril kopen. We parkeren in de garage en lopen de mall in. Eerst even een kapperszaak in om shampoo voor Miriam te kopen en daarna naar de Sunglass hut. Arno gaat voor zichzelf op zoek en ik kijk of ik toevallig ook een leuke nieuwe bril tegenkom. Op enig moment zijn zowel Arno als ik klaar en liggen er 2 brillen op de toonbank, 2 dezelfde brillen.
Dan rijden we terug naar het hotel. Als we bij het hotel aankomen besluiten Miriam en Ethel om gelijk rechtsomkeer te maken naar de mall aan de International Drive. Arno en ik gaan lekker bij het zwembad liggen. Met nog 1 familie zijn we de enigen. We bestellen wat te drinken bij Crocs en we vermaken ons prima. Tegen 6 uur gaan we op het terras bij de lobby zitten. Hier zitten we in de laatste zonnenstraaltjes van de dag. Om half 7 gaan we naar boven. De dames zijn er nog niet. Die komen rond half 8 binnen met allemaal tasjes, Nike, Gap, Tommy Hillfiger en ga zo maar door. Die hebben dus ook een leuke dag gehad.
Voor het avondeten rijden we weer naar Olive Garden aan de 192. Deze keer nemen zowel Arno als ik de steak Toscane. We moeten allebei ons best doen om ons bord leeg te krijgen. Ethel neemt de kaasfondue en Miriam had als hoofdgerecht allerlei voorgerechten.
Om 21.30 uur stappen we weer in de auto en rijden naar ons hotel. Ik vul nog even de bonnetjes in voor de koffie en thee morgenochtend, tik nog wat weg voor de thuisblijvers en dan doen we om 22.30 uur het licht uit. Tot morgen.
Vanmorgen pas om 7 uur wakker, dat gaat de goede kant op. De gordijnen doen we open en yes, strakblauwe lucht en de zon die ook zijn best doet. We wachten tot 8.30 uur, het tijdstip waarop de dagelijkse thee, koffie en jus d 'orange gebracht wordt. Op dat moment komen ook de dames "thuis" van het sporten. Ze hebben heerlijke broodjes bij zich. We eten en drinken het lekker op waarna Arno en ik voor de ochtendduik naar beneden gaan. Het zwemwater is weer heerlijk warm en we zijn de enigen. Na een aantal baantjes stappen we over in de jacuzzi, die is echt heet. Nar een minuut of 10 houden we deze ook voor gezien en gaan we languit op een ligbed. Heerlijk in de ochtendzon. We blijven niet lang want we zouden in de morgen nog een keer teruggaan naar de Florida Mall om Uggs te bestellen bij The Walking Company zodat ze op tijd in de winkel waren. Dus naar boven, omkleden en naar de auto. Als we het parkeerterrein afrijden zien we plotseling een alligator op het grasveld liggen. We keren om een foto te maken maar helaas verdwijnt hij op dat moment in de bosjes. We komen hem van de week nog wel een keer tegen want de afgelopen avonden hadden we hem ook al gezien maar toen was het te donker voor een foto.
Eenmaal bij de Florida Mall kunnen we lekkerndichtbij de ingang parkeren, het is stukken minder druk dan gisteren. We lopen gelijk naar The Walking Company. Miriam past een andere laars voor de juiste maat en besteld dan de laarzen in de juiste maat. Donderdag zijn ze binnen. Na een plaspauze op het foodcourt rijden we naar Panera Bread aan Vineland Avenue. Dat hoort er gewoon bij. Miriam neemt een heerlijkenverse salade, Ethel een broodje ham ( alleen maar omdat ze dan een zakje chips erbij kreeg) en Ar en ik soep in een broodbal. Zoals gewoonlijk weer heerlijk. Als het op is rijden we 500 meter verder naar de mall. Arno wil een nieuwe zonnebril kopen. We parkeren in de garage en lopen de mall in. Eerst even een kapperszaak in om shampoo voor Miriam te kopen en daarna naar de Sunglass hut. Arno gaat voor zichzelf op zoek en ik kijk of ik toevallig ook een leuke nieuwe bril tegenkom. Op enig moment zijn zowel Arno als ik klaar en liggen er 2 brillen op de toonbank, 2 dezelfde brillen.
Dan rijden we terug naar het hotel. Als we bij het hotel aankomen besluiten Miriam en Ethel om gelijk rechtsomkeer te maken naar de mall aan de International Drive. Arno en ik gaan lekker bij het zwembad liggen. Met nog 1 familie zijn we de enigen. We bestellen wat te drinken bij Crocs en we vermaken ons prima. Tegen 6 uur gaan we op het terras bij de lobby zitten. Hier zitten we in de laatste zonnenstraaltjes van de dag. Om half 7 gaan we naar boven. De dames zijn er nog niet. Die komen rond half 8 binnen met allemaal tasjes, Nike, Gap, Tommy Hillfiger en ga zo maar door. Die hebben dus ook een leuke dag gehad.
Voor het avondeten rijden we weer naar Olive Garden aan de 192. Deze keer nemen zowel Arno als ik de steak Toscane. We moeten allebei ons best doen om ons bord leeg te krijgen. Ethel neemt de kaasfondue en Miriam had als hoofdgerecht allerlei voorgerechten.
Om 21.30 uur stappen we weer in de auto en rijden naar ons hotel. Ik vul nog even de bonnetjes in voor de koffie en thee morgenochtend, tik nog wat weg voor de thuisblijvers en dan doen we om 22.30 uur het licht uit. Tot morgen.
maandag 31 oktober 2011
31 oktober 2011
31 oktober 2011
Vanmorgen weer vroeg wakker en de weersvoorspelling is uitgekomen. Geheel bewolkt en veel regen. Dat verwacht je toch niet. Maar goed, we zitten droog en wachten tot 8 uur. Dan wordt er weer op de deur geklopt voor het dagelijkse
ochtendritueel van koffie, thee en broodjes. Vandaag zit ook de krant erbij. Als alles op is gaan Arno en ik zwemmen, in de regen. Als we beneden komen en handdoeken halen krijgen we al te horen dat we de enigen zijn. We hadden ook niet anders verwacht want het regent behoorlijk. Als we het water imspringen is het heerlijk warm. We zwemmen een hald uurtje en stappen dan in de jacuzzi, die natuurlijk heerlijk heet is qua temperatuur. Na 20 minuten houden we het voor gezien en gaan we weer naar boven.
Om een uur of 11 rijden we naar de Florida Mall. We rijden binnendoor via de international Drive en Sand Lake Road. Omdat het nog steeds regent zetten we de dames voor de ingang uit de auto en zoeken Arno en ik naar een parkeerplaats voor de auto. Die vinden we op ongeveer 5 minuten van de ingang dus op het moment dat wij de mall inlopen zijn we zeiknat. We gaan eerst wat eten op het foodcourt. Miriam een salade, Ethel een cake en een bakkie van de Starbucks en Arno en ik chinees met orange chicken.
Na het eten gaan de dames hun eigen weg en de mannen ook. Arno en ik lopen even naar de Apple store en kijken naar de nieuwe Iphone 4G. Weinig verschil uiterlijk te zien. We lopen de mall verder door en komen eerst bij de M&M store . Arno koopt een heel klein zakje bruine M&M. Bij het afrekenen moest er 7 dollar voor worden neergelegd. Een duur zakje dus. Dan lopen we de mall verder door op weg naar Starbucks. Daar kan je normaal zo lekker zitten maar vandaag niet. Het was er druk dus lopen we naar de auto, zetten de navigatie aan en rijden naar de Starbucks aan O.B.T. We zitten daar lekker in de zon, die inmiddels is gaan schijnen. We blijven er zitten tot iets voor 15.30 uur. Dan rijden we terug naar de Florida Mall om de dames op te pikken. Als we die hebben gevonden krijgen we te horen da de dames nog even naar de Uggs store willen en de Factory Outlets. En zo staan we 10 minuten later binnen in de Ugs store. Helaas hebben ze hier niet het juiste model voor Miriam dus moeten we morgen weer terug naar de Florida Mall omdat daar wel de laarzen besteld kunnen worden.
Dan rijden we terug naar ons resort maar eerst maken we een tussenstop bij de Dairy Queen voor een blizzard en een milkshake. Als we dan eenmaal " thuis " zijn gaan Mir, Ar en Ethel naar het zwembad. Ik ga even bellen met United omdat ik voor Ethel en mij geen terugvlucht kan vinden op de United site. Als ik uiteindelijk iemand aan de lijn krijg en het verhaal vertel over het inchecken op Amsterdam afgelopen vrijdag gaat ze aan de slag. Ze vraag zich af wat er allemaal gebeurd is en zegt dan dat er voor ons wel een ticket open staat maar dat er geen vlucht aan gekoppeld is. Ze vraagt wanneer we terug willen vliegen. Als ik haar vertel 8 november gaat ze met haar chef aan de slag en is het gelukt om ons weer op de vlucht te krijgen. Onze originele stoelen zijn we kwijt en zitten we nu niet meer bij Arno en Miriam in de buurt. We kijken bij het inchecken wel of we daar nog iets aan kunnen veranderen. Ook ik ga dan nog even naar het zwembad, lekker in de avondzon.
Voor het avondeten rijden we naar Olive Garden aan de 192. Het is hier nwiet druk en we kunnen gelijk aan tafel. We eten heerlijk, drinken er wat bij en koffie toe en dat voor nog geen 75 dollar.
Via de 192 en de 27 rijden we naar ons hotel. We kijken nog wat tv en dan gaan we lekker slapen. Morgen weer een dag.
Vanmorgen weer vroeg wakker en de weersvoorspelling is uitgekomen. Geheel bewolkt en veel regen. Dat verwacht je toch niet. Maar goed, we zitten droog en wachten tot 8 uur. Dan wordt er weer op de deur geklopt voor het dagelijkse
ochtendritueel van koffie, thee en broodjes. Vandaag zit ook de krant erbij. Als alles op is gaan Arno en ik zwemmen, in de regen. Als we beneden komen en handdoeken halen krijgen we al te horen dat we de enigen zijn. We hadden ook niet anders verwacht want het regent behoorlijk. Als we het water imspringen is het heerlijk warm. We zwemmen een hald uurtje en stappen dan in de jacuzzi, die natuurlijk heerlijk heet is qua temperatuur. Na 20 minuten houden we het voor gezien en gaan we weer naar boven.
Om een uur of 11 rijden we naar de Florida Mall. We rijden binnendoor via de international Drive en Sand Lake Road. Omdat het nog steeds regent zetten we de dames voor de ingang uit de auto en zoeken Arno en ik naar een parkeerplaats voor de auto. Die vinden we op ongeveer 5 minuten van de ingang dus op het moment dat wij de mall inlopen zijn we zeiknat. We gaan eerst wat eten op het foodcourt. Miriam een salade, Ethel een cake en een bakkie van de Starbucks en Arno en ik chinees met orange chicken.
Na het eten gaan de dames hun eigen weg en de mannen ook. Arno en ik lopen even naar de Apple store en kijken naar de nieuwe Iphone 4G. Weinig verschil uiterlijk te zien. We lopen de mall verder door en komen eerst bij de M&M store . Arno koopt een heel klein zakje bruine M&M. Bij het afrekenen moest er 7 dollar voor worden neergelegd. Een duur zakje dus. Dan lopen we de mall verder door op weg naar Starbucks. Daar kan je normaal zo lekker zitten maar vandaag niet. Het was er druk dus lopen we naar de auto, zetten de navigatie aan en rijden naar de Starbucks aan O.B.T. We zitten daar lekker in de zon, die inmiddels is gaan schijnen. We blijven er zitten tot iets voor 15.30 uur. Dan rijden we terug naar de Florida Mall om de dames op te pikken. Als we die hebben gevonden krijgen we te horen da de dames nog even naar de Uggs store willen en de Factory Outlets. En zo staan we 10 minuten later binnen in de Ugs store. Helaas hebben ze hier niet het juiste model voor Miriam dus moeten we morgen weer terug naar de Florida Mall omdat daar wel de laarzen besteld kunnen worden.
Dan rijden we terug naar ons resort maar eerst maken we een tussenstop bij de Dairy Queen voor een blizzard en een milkshake. Als we dan eenmaal " thuis " zijn gaan Mir, Ar en Ethel naar het zwembad. Ik ga even bellen met United omdat ik voor Ethel en mij geen terugvlucht kan vinden op de United site. Als ik uiteindelijk iemand aan de lijn krijg en het verhaal vertel over het inchecken op Amsterdam afgelopen vrijdag gaat ze aan de slag. Ze vraag zich af wat er allemaal gebeurd is en zegt dan dat er voor ons wel een ticket open staat maar dat er geen vlucht aan gekoppeld is. Ze vraagt wanneer we terug willen vliegen. Als ik haar vertel 8 november gaat ze met haar chef aan de slag en is het gelukt om ons weer op de vlucht te krijgen. Onze originele stoelen zijn we kwijt en zitten we nu niet meer bij Arno en Miriam in de buurt. We kijken bij het inchecken wel of we daar nog iets aan kunnen veranderen. Ook ik ga dan nog even naar het zwembad, lekker in de avondzon.
Voor het avondeten rijden we naar Olive Garden aan de 192. Het is hier nwiet druk en we kunnen gelijk aan tafel. We eten heerlijk, drinken er wat bij en koffie toe en dat voor nog geen 75 dollar.
Via de 192 en de 27 rijden we naar ons hotel. We kijken nog wat tv en dan gaan we lekker slapen. Morgen weer een dag.
zondag 30 oktober 2011
30 oktober 2011
30 oktober 2011
Vandaag al weer vroeg wakker, 2.40 uur. Dat is wel heel vroeg dus blijven liggen en uiteindelijk om 8.30 uur eruit omdat er op de deur geklopt wordt. Het is het bekende dienblad met koffie, thee en jus d orange. Het heeft zo zijn voordelen om deel te nemen aan een hotel programma . Ik loop dan gelijk even naar beneden en haal een croissant en 2 bagels die we dan lekker opeten bij de koffie en thee.
Na het ontbijt gaan Ethel en Miriam sporten in de gym en Arno en ik gaan proberen om een ligbed te scoren bij het zwembad. Het is altijd druk in het weekend hier. Als we bij het zwembad aankomen kunnen we gaan liggen waar we willen, we verkassen zelfs een paar keer voordat we uiteindelijk goed in de zon liggen. Ook voor de dames reserveren we alvast 2 ligbedden door er een handdoek op te leggen. Het is heerlijk liggen in de zon al mag de wind wel wat gaan liggen. Het waait behoorlijk vandaag.
Om 12 uur krijgen wij ( de mannen) trek en gaan bij Crocs wat eten. Arno verteld dat hij gisteren hier een broodje kip heeft gegeten en dat die heerlijk is. We bestellen dus 2 van
deze broodjes en als ze komen neem ik niets vermoedend een hap. De vlammen slaan me mond uit, vreselijk heet van de kruiden en Arno begint hard te lachen . Het broodje was inderdaad heerkijk maar iets minder heet mag wel. Na het eten schuiven de dames ook aan en tot ongeveer
4 uur blijven we lekker liggen. Dan gaan Arno en ik een lekkere Starbucks halen. Ik weet niet hoe het komt maar de mevrouw achter de balie weet precies wat we komen halen. Zijn we dan echt zovaak hier geweest ? We drinken onze cappucino en latte op het terras op. Als we net zitten zien we ook de dames aan komen lopen. Ze hadden het koud ?????? door de wind. Ze schuiven bij ons aan en we zitten nog een tijdje lekker in de zon op het terras. We bespreken waar we
vanavond gaan eten. Het is Chilli's geworden. Als we aankomen is er niet meteen plek. We krijgen een pager mee en wachten buiten. Na ongeveer 20 minuten gaat de pager af en kunnen we aan tafel. Het is weer heerlijk maar het gaat op zijn amerikaans, alles snel op tafel en snel alles weer eraf. Rond 21 uur rijden we naar Downtown Disney, in de hoop wat van het Halloween weekend te zien. Maar behalve een enkele gek die verkleed gaat is er niet veel te zien en besluiten we om weer terug te gaan naar het hotel. Rond 22.30 uur zijn we weer in het hotel en zit de dag er weer op.
Morgen staat een shop dag op het progtamma omdat er morgen regen is voorspeld.we gaan het wel zien.
Vandaag al weer vroeg wakker, 2.40 uur. Dat is wel heel vroeg dus blijven liggen en uiteindelijk om 8.30 uur eruit omdat er op de deur geklopt wordt. Het is het bekende dienblad met koffie, thee en jus d orange. Het heeft zo zijn voordelen om deel te nemen aan een hotel programma . Ik loop dan gelijk even naar beneden en haal een croissant en 2 bagels die we dan lekker opeten bij de koffie en thee.
Na het ontbijt gaan Ethel en Miriam sporten in de gym en Arno en ik gaan proberen om een ligbed te scoren bij het zwembad. Het is altijd druk in het weekend hier. Als we bij het zwembad aankomen kunnen we gaan liggen waar we willen, we verkassen zelfs een paar keer voordat we uiteindelijk goed in de zon liggen. Ook voor de dames reserveren we alvast 2 ligbedden door er een handdoek op te leggen. Het is heerlijk liggen in de zon al mag de wind wel wat gaan liggen. Het waait behoorlijk vandaag.
Om 12 uur krijgen wij ( de mannen) trek en gaan bij Crocs wat eten. Arno verteld dat hij gisteren hier een broodje kip heeft gegeten en dat die heerlijk is. We bestellen dus 2 van
deze broodjes en als ze komen neem ik niets vermoedend een hap. De vlammen slaan me mond uit, vreselijk heet van de kruiden en Arno begint hard te lachen . Het broodje was inderdaad heerkijk maar iets minder heet mag wel. Na het eten schuiven de dames ook aan en tot ongeveer
4 uur blijven we lekker liggen. Dan gaan Arno en ik een lekkere Starbucks halen. Ik weet niet hoe het komt maar de mevrouw achter de balie weet precies wat we komen halen. Zijn we dan echt zovaak hier geweest ? We drinken onze cappucino en latte op het terras op. Als we net zitten zien we ook de dames aan komen lopen. Ze hadden het koud ?????? door de wind. Ze schuiven bij ons aan en we zitten nog een tijdje lekker in de zon op het terras. We bespreken waar we
vanavond gaan eten. Het is Chilli's geworden. Als we aankomen is er niet meteen plek. We krijgen een pager mee en wachten buiten. Na ongeveer 20 minuten gaat de pager af en kunnen we aan tafel. Het is weer heerlijk maar het gaat op zijn amerikaans, alles snel op tafel en snel alles weer eraf. Rond 21 uur rijden we naar Downtown Disney, in de hoop wat van het Halloween weekend te zien. Maar behalve een enkele gek die verkleed gaat is er niet veel te zien en besluiten we om weer terug te gaan naar het hotel. Rond 22.30 uur zijn we weer in het hotel en zit de dag er weer op.
Morgen staat een shop dag op het progtamma omdat er morgen regen is voorspeld.we gaan het wel zien.
zaterdag 29 oktober 2011
29 oktober 2011
Vanmorgen wakker geworden met vreselijke hoofdpijn. De rest van de dag op bed gelegen.
In de ochtend zijn Miriam en Ethel wat boodschappen gaan dan en hebben gelijk hun nagels laten doen. Arno heeft een ligbed bij het zwembad gevonden en daar tot na het middaguur gelegen.
In de middag zijnnAr, Mir en Eth gaan bruinen bij het zwembad.
Gelukkig was bij mij de hoofdpijn bijna weg en zijn we rond 19 uur wat gaan eten bij de Outback aan Formosa Gardens. We hebben een heerlijke blooming onion als vooraf genomen en als hoofdgerecht vis, vlees en een broodje.
Na het eten terug naar het hotel. De reis zit kennelijk nog in de benen want iedereen is ondanks het vroege tijdstip van 21.30 uur af en besluiten we lekker op bed te gaan liggen en vroeg te gaan slapen.
Hopelijk gaat het weer morgen wat beter worden. De temperatuur is goed alleen krijgt de zon niet de mogelijkheid om zijn best te doen door de bewolking.
In de ochtend zijn Miriam en Ethel wat boodschappen gaan dan en hebben gelijk hun nagels laten doen. Arno heeft een ligbed bij het zwembad gevonden en daar tot na het middaguur gelegen.
In de middag zijnnAr, Mir en Eth gaan bruinen bij het zwembad.
Gelukkig was bij mij de hoofdpijn bijna weg en zijn we rond 19 uur wat gaan eten bij de Outback aan Formosa Gardens. We hebben een heerlijke blooming onion als vooraf genomen en als hoofdgerecht vis, vlees en een broodje.
Na het eten terug naar het hotel. De reis zit kennelijk nog in de benen want iedereen is ondanks het vroege tijdstip van 21.30 uur af en besluiten we lekker op bed te gaan liggen en vroeg te gaan slapen.
Hopelijk gaat het weer morgen wat beter worden. De temperatuur is goed alleen krijgt de zon niet de mogelijkheid om zijn best te doen door de bewolking.
vrijdag 28 oktober 2011
28 oktober 2011
28 oktober 2011
Met de ipad geen foto's, dus een fotoloos blog helaas.
En voor Merel en Carlijn, papa is toch wat vergeten, zijn zonnebril
Vanmorgen vroeg, het was pas 06.45 uur, stond opa en oma Nol al voor de deur. Oma zou Merel en Carlijn naar school helpen en opa zou ons naar Schiphol brengen. Ook Arno en Miriam kwamen op dat moment binnen en nadat de koffers uit hun auto waren gehaald en bij ons weer in de auto waren gezet zijn Ar en ik de auto van Arno, buiten de blauwe zone bij opa en oma Nol, op het parkeerterrein gaan zetten. Gelukkig was er een plekje vrij en na een wandeling van ongeveer 5 minuten waren we weer terug en klaar om te vertrekken. Toen brak het moeilijkste moment van de vakantie aan, afscheid nemen van Merel en Carlijn. Na een dikke kus, een knuffel en nog veel meer kusjes, konden we vertrekken. Gelukkig stonden ze te zwaaien op het moment dat we wegreden.
De rit naar Schiphol duurde ongeveer 20 minuten en even voor 08.00 uur stonden we bij de balie's van United Airlines. Helaas gingen die pas om 08.15 uur open dus even wachten. We stonden wel vooraan in de rij tenminste
Klokslag 08.15 uur gingen de balie's open en werden we meteen geholpen. Van de week had ik per ongeluk op mijn iphone op een button gedrukt waardoor we op de waitlist voor een upgrade stonden. kosten 40.000 miles en $1100. ik had getracht dit telefonisch ongedaan te maken maar dat ging niet volgens de mevrouw van United. Ik vertelde dit nu aan de balie medewerkster en vroeg of ze dat ongedaan wilde maken. Normaal niet maar omdat het toch druk was in de businessclass zou ze het wel regelen. Dat even duurde bij elkaar bijna 1 uur omdat degene die het ook daadwerkelijk moest regelen er kennelijk geen kaas van gegeten had. Dit tot woede van de dames achter de balie. Uiteindelijk zitten we op het traject Amsterdam - Chicago weer achter elkaar en op het traject Chicago - Orlando zitten we 2 rijen achter Arno en Miriam. We hebben het maar zo gelaten, uiteindelijk is dat maar een vlucht van max. 2 uur.
Met de nodige boardingkaarten op naar de douane. Wat een drukte, ook dat duurt wel een minuut of 20 maar als ook die hindernis genomen is gaan we naar Bread voor een vers broodje en een kop koffie. Aangezien de koffiemachine vandaag op halve snelheid werkt staat ook hier een rij. Duurt dan alles lang vandaag ??? Maar als we dan alles hebben zoeken we een tafeltje op en genieten van ons 1e rust momentje en genieten we van het broodje en de koffie. Als alles op is volgen we ons ritueel, geld wisselen, boekje en wat te snoepen kopen, toilet en dan richting de gate. Vandaag vertrekken we vanaf gate G7. Als we daar aankomen is het rustig bij de veiligheidscheck, we worden gelijk geholpen. Ja het zijn onze koffers, nee we hebben niets aangenomen van anderen en al lachend wordt er dan gevraag: "Hoe lang gaan jullie deze keer ?"
De stickertjes en hun eigen systeem verraad dat we wel erg vaak naar Amerika vliegen. Dan kunnen we door en lopen we door de bodyscan. Ook hier geen bijzonderheden behalve dat het systeem aangeeft dat Miriam nog iets omheeft. Het was haar ketting. We nemen plaats op een stoel maar kunnen echter gelijk boarden. We lopen het vliegtuig binnen en gaan op 22 en 23 AB zitten, voorin in Economy plus.
Precies op tijd vertrekken we. Vandaag een meevaller volgens de gezagvoerder, vliegtijd slechts 8 uur en 27 minuten. Direct na opstijgen krijgen we een zakje nootjes en wat te drinken en al snel gevolgd door de overbekende chicken or pasta. Wanneer gaat dat eens veranderen. Het eten is redelijk en daar is alles mee gezegd. Dan gaan de stoelen in de ruststand en laten we ons over de wolken heen naar Chicago vliegen. Onderweg toch redelijk wat turbulentie, niet echt goed voor Ethel haar rug. Maar met een extra pilletje gaat ook dat redelijk goed. Kort voor de landing krijgen we nog een zakje met daarin een broodje, een zakje chips en een kit kat.
Precies op tijd staan we weer aan de grond. We moeten nog wel een behoorlijk stuk taxien alvorens we aan de gate staan, dan een behoorlijke wandeling naar immigrations alwaar een zeer lange rij staat. Gelukkig zit de vaart erin en gaat het vlotjes. Koffers van de band halen, direct weer afgeven en met het treintje naar terminal 1. Helaas moeten we hier weer door de veiligheidscheck en ook hier zijn we niet alleen. Als we na een half uur ook dit weer gehad hebben hebben we nog een dikke 2 uur om ergens wat te eten. Helaas is het hier niet zo goed geregeld als in Washington dus uiteindelijk vinden we 4 krukken in een restaurant. We halen allemaal wat anders; Miriam een wrap, Arno een pizza, Ethel een Starbucks met een plak cake en ik ga ook voor een piza. De dames shoppen nog wat en om 16.35 uur gaan we aan boord. We vertrekken op tijd voor de vlucht naar Orlando. vliegtijd vandaag 2 uur 26 minuten.
Als we aankomen is het al tegen 21.00 uur We gaan met het trammetje naar het hoofdgebouw, halen de koffers op en gaan direct naar Alamo om de auto op te halen. Ook deze keer een Toyota Sienna. Via vertrouwd terrein rijden we naar het Omni hotel. We checken in en vallen dan lekker neer. We hebben connecting rooms. Het was een lange dag, bijna 24 uur op. Als mijn gsm nu nog wil gaan werken kan het echt beginnen.
Met de ipad geen foto's, dus een fotoloos blog helaas.
En voor Merel en Carlijn, papa is toch wat vergeten, zijn zonnebril
Vanmorgen vroeg, het was pas 06.45 uur, stond opa en oma Nol al voor de deur. Oma zou Merel en Carlijn naar school helpen en opa zou ons naar Schiphol brengen. Ook Arno en Miriam kwamen op dat moment binnen en nadat de koffers uit hun auto waren gehaald en bij ons weer in de auto waren gezet zijn Ar en ik de auto van Arno, buiten de blauwe zone bij opa en oma Nol, op het parkeerterrein gaan zetten. Gelukkig was er een plekje vrij en na een wandeling van ongeveer 5 minuten waren we weer terug en klaar om te vertrekken. Toen brak het moeilijkste moment van de vakantie aan, afscheid nemen van Merel en Carlijn. Na een dikke kus, een knuffel en nog veel meer kusjes, konden we vertrekken. Gelukkig stonden ze te zwaaien op het moment dat we wegreden.
De rit naar Schiphol duurde ongeveer 20 minuten en even voor 08.00 uur stonden we bij de balie's van United Airlines. Helaas gingen die pas om 08.15 uur open dus even wachten. We stonden wel vooraan in de rij tenminste
Klokslag 08.15 uur gingen de balie's open en werden we meteen geholpen. Van de week had ik per ongeluk op mijn iphone op een button gedrukt waardoor we op de waitlist voor een upgrade stonden. kosten 40.000 miles en $1100. ik had getracht dit telefonisch ongedaan te maken maar dat ging niet volgens de mevrouw van United. Ik vertelde dit nu aan de balie medewerkster en vroeg of ze dat ongedaan wilde maken. Normaal niet maar omdat het toch druk was in de businessclass zou ze het wel regelen. Dat even duurde bij elkaar bijna 1 uur omdat degene die het ook daadwerkelijk moest regelen er kennelijk geen kaas van gegeten had. Dit tot woede van de dames achter de balie. Uiteindelijk zitten we op het traject Amsterdam - Chicago weer achter elkaar en op het traject Chicago - Orlando zitten we 2 rijen achter Arno en Miriam. We hebben het maar zo gelaten, uiteindelijk is dat maar een vlucht van max. 2 uur.
Met de nodige boardingkaarten op naar de douane. Wat een drukte, ook dat duurt wel een minuut of 20 maar als ook die hindernis genomen is gaan we naar Bread voor een vers broodje en een kop koffie. Aangezien de koffiemachine vandaag op halve snelheid werkt staat ook hier een rij. Duurt dan alles lang vandaag ??? Maar als we dan alles hebben zoeken we een tafeltje op en genieten van ons 1e rust momentje en genieten we van het broodje en de koffie. Als alles op is volgen we ons ritueel, geld wisselen, boekje en wat te snoepen kopen, toilet en dan richting de gate. Vandaag vertrekken we vanaf gate G7. Als we daar aankomen is het rustig bij de veiligheidscheck, we worden gelijk geholpen. Ja het zijn onze koffers, nee we hebben niets aangenomen van anderen en al lachend wordt er dan gevraag: "Hoe lang gaan jullie deze keer ?"
De stickertjes en hun eigen systeem verraad dat we wel erg vaak naar Amerika vliegen. Dan kunnen we door en lopen we door de bodyscan. Ook hier geen bijzonderheden behalve dat het systeem aangeeft dat Miriam nog iets omheeft. Het was haar ketting. We nemen plaats op een stoel maar kunnen echter gelijk boarden. We lopen het vliegtuig binnen en gaan op 22 en 23 AB zitten, voorin in Economy plus.
Precies op tijd vertrekken we. Vandaag een meevaller volgens de gezagvoerder, vliegtijd slechts 8 uur en 27 minuten. Direct na opstijgen krijgen we een zakje nootjes en wat te drinken en al snel gevolgd door de overbekende chicken or pasta. Wanneer gaat dat eens veranderen. Het eten is redelijk en daar is alles mee gezegd. Dan gaan de stoelen in de ruststand en laten we ons over de wolken heen naar Chicago vliegen. Onderweg toch redelijk wat turbulentie, niet echt goed voor Ethel haar rug. Maar met een extra pilletje gaat ook dat redelijk goed. Kort voor de landing krijgen we nog een zakje met daarin een broodje, een zakje chips en een kit kat.
Precies op tijd staan we weer aan de grond. We moeten nog wel een behoorlijk stuk taxien alvorens we aan de gate staan, dan een behoorlijke wandeling naar immigrations alwaar een zeer lange rij staat. Gelukkig zit de vaart erin en gaat het vlotjes. Koffers van de band halen, direct weer afgeven en met het treintje naar terminal 1. Helaas moeten we hier weer door de veiligheidscheck en ook hier zijn we niet alleen. Als we na een half uur ook dit weer gehad hebben hebben we nog een dikke 2 uur om ergens wat te eten. Helaas is het hier niet zo goed geregeld als in Washington dus uiteindelijk vinden we 4 krukken in een restaurant. We halen allemaal wat anders; Miriam een wrap, Arno een pizza, Ethel een Starbucks met een plak cake en ik ga ook voor een piza. De dames shoppen nog wat en om 16.35 uur gaan we aan boord. We vertrekken op tijd voor de vlucht naar Orlando. vliegtijd vandaag 2 uur 26 minuten.
Als we aankomen is het al tegen 21.00 uur We gaan met het trammetje naar het hoofdgebouw, halen de koffers op en gaan direct naar Alamo om de auto op te halen. Ook deze keer een Toyota Sienna. Via vertrouwd terrein rijden we naar het Omni hotel. We checken in en vallen dan lekker neer. We hebben connecting rooms. Het was een lange dag, bijna 24 uur op. Als mijn gsm nu nog wil gaan werken kan het echt beginnen.
donderdag 25 augustus 2011
We gaan weer
Het weekje Orlando met Arno en Miriam in het najaar van 2010 was goed bevallen dus ook dit jaar weer gekeken of opa en oma Kers wilden oppassen. Geen probleem en dus konden we op zoek naar vliegtickets. Natuurlijk is United Airlines de aangewezen maatschappij voor ons om ons vanuit Amsterdam naar Orlando te vliegen. Door vele veranderingen bij United in de vliegtijden en de vliegtuigen en een beetje een gunstige prijs is het weekje inmiddels uitgegroeid naar 12 dagen Orlando en vliegen we nu Amsterdam - Chicago - Orlando V.V.
Dan op zoek naar een resort/hotel. Ook daar geen verrassingen. Natuurlijk hebben wij ons gelukt beproefd bij Priceline en dit keer is het wederom het Omni geworden. Zeker niet de eerste keer voor ons. We zijn al Platinum members bij Omni dus bij incheck al een upgrade van de kamers. We hebben al contact gehad met het Omni om connecting rooms te krijgen en dat was geen probleem.
 |
| Amsterdam Airport |
 |
| Orlando Int'l Airport |
Dan op zoek naar een resort/hotel. Ook daar geen verrassingen. Natuurlijk hebben wij ons gelukt beproefd bij Priceline en dit keer is het wederom het Omni geworden. Zeker niet de eerste keer voor ons. We zijn al Platinum members bij Omni dus bij incheck al een upgrade van de kamers. We hebben al contact gehad met het Omni om connecting rooms te krijgen en dat was geen probleem.
Voor de auto ook geen verrassing, een midsize SUV van Alamo. Misschien dat we in de tussenliggende tijd nog besluiten om een standaard SUV te nemen, maar de tijd zal het leren. We moeten in Orlando gewoon zien welke auto's er staan.
Abonneren op:
Reacties (Atom)